Inhoud

De dialoog van verwondering tussen Oost en West
Er is altijd een zekere wederzijdse fascinatie geweest tussen Oost en West. In de moderne tijd zien we die interesse alleen maar toenemen, vooral door de groei van het toerisme en vooral ook de groeiende Chinese economie. Maar daarmee rijst ook de vraag: wat weten wij in het Westen eigenlijk over de authentieke Chinese cultuur, en hoe was het om te leven in het oude China, ten tijde van keizers en dynastieën?

De drie grote leerscholen
Chinezen geloofden in een reeks normen en waarden die voor hen van groot belang waren. Deze normen en waarden vinden hun oorsprong in wat we kennen als de ‘drie grote leerscholen’ die door de eeuwen heen de Chinese cultuur hebben gevormd: het taoïsme, het boeddhisme en het confucianisme.

Het spirituele fundament van een oude beschaving
Door de eeuwen heen ontstond in China een samenleving waarin mensen voortdurend gericht waren op zelfverfijning en innerlijke ontwikkeling. Deze zoektocht naar spirituele en lichamelijke verfijning weerspiegelde zich in vrijwel alle aspecten van de Chinese samenleving: gaande van het ambtelijk bestuur en de academische wereld tot de krijgskunsten, de traditionele geneeskunde en zelfs de podiumkunsten.

De piek van de Chinese cultuur
De Chinese hoofdstad was tijdens de Tang-dynastie niet Peking, maar Chang’an (het huidige Xi’an), de stad waar later het beroemde Terracottaleger werd ontdekt. In die tijd verbleven er meer dan 100.000 buitenlandse diplomaten, geleerden en reizigers, waardoor Chang’an uitgroeide tot een bruisend centrum van handel, kunst en cultuur. Maar toch bleef de Chinese cultuur voor ons westerlingen door de eeuwen heen gehuld in een nevel van mysterie en verwondering.

De kunst van het oorlog voeren
In het oude China leefden de mensen in overeenstemming met ‘de Tao’, en de samenleving in al haar aspecten was doordrongen van de voortdurende zoektocht naar eenheid en harmonie. Maar dat betekende niet dat er voortdurend rust en vrede was in het Middenrijk. De overgang tussen de verschillende dynastieën verliep zeker niet altijd zonder slag of stoot.

Het einde van een eeuwenoud tijdperk
Maar in 1949 veranderde alles. Via Europa en de Sovjetunie vond het communisme zijn weg naar China. Daarmee kwam een abrupt einde aan een eeuwenlange traditie van keizers en dynastieën, en het markeerde een radicaal nieuw tijdperk in de Chinese geschiedenis. Geloof en spiritualiteit maakten plaats voor de doctrine van absoluut atheïsme en materialisme en de gevolgen voor het Chinese volk en zijn cultuur zouden diepgaand en verwoestend zijn.

Het spook van het communisme
Communisme heeft in feite helemaal niets te maken met China en komt ook helemaal niet uit China. Waar komt het dan wel vandaan?
Strikt genomen komt het communisme van hier bij ons, en dat bedoelen we vrij letterlijk. Karl Marx schreef het Communistisch Manifest in het hart van Europa, namelijk … in Brussel!

Communisme in China
Na het einde van de koude oorlog leek de strijd met het communisme gestreden. In die geest van euforie besloot het Westen om ook China niet langer als ideologische tegenstander te beschouwen, maar als een veelbelovende economische partner.
Tegelijkertijd gingen de westerse landen ervan uit dat economische integratie en handel vanzelf zouden leiden tot politieke hervormingen in China … ze hadden het mis.

Orgaanroof in China
Falun Gong-beoefenaars worden al meer dan een kwarteeuw op meedogenloze wijze vervolgd in China.
Maar daar bleef het niet bij...
In maart 2006 kwam een gruwelijk aspect van de vervolging van Falun Gong aan het licht, na de publicatie van een ophefmakend onderzoeksrapport getiteld Bloody Harvest.

China's economische wonderverhaal
De opmars van de Chinese economie in de afgelopen dertig jaar behoort tot de meest ingrijpende geopolitieke verschuivingen van onze tijd. Wat ooit een gesloten communistische staat was, transformeerde in minder dan één mensenleven tot een wereldwijde productie-hub, waar de productielijnen nooit stilstaan.

De wereld ontwaakt in een nachtmerrie
Eind 2019 werd de Chinese stad Wuhan plots geconfronteerd met een onbekend virus dat er de kop opstak. Het zou echter nog weken duren voordat de rest van de wereld de ernst en impact van het virus kon beseffen. Vanaf het begin werd de waarheid over de uitbraak van COVID-19 immers zwaar gecensureerd door de CCP. De manier waarop de CCP de uitbraak van Covid-19 heeft aangepakt, heeft diepe wonden geslagen — in dit geval niet alleen in China, maar in de hele wereld.
![BannersOnTiananmen[1].jpg](https://static.wixstatic.com/media/9a9ead_203099ca84244afaba0b25a5d45c9c7b~mv2.jpg/v1/fill/w_259,h_234,al_c,q_80,usm_0.66_1.00_0.01,enc_avif,quality_auto/9a9ead_203099ca84244afaba0b25a5d45c9c7b~mv2.jpg)