top of page

Hoofdstuk 10 : Orgaanroof in China

Falun Gong-beoefenaars worden al meer dan een kwarteeuw op meedogenloze wijze vervolgd in China, en deze vervolging heeft een diepgaande impact gehad op de Chinese samenleving. Maar daar bleef het niet bij... 

 

In maart 2006 kwam een gruwelijk aspect van de vervolging van Falun Gong aan het licht, na de publicatie van een ophefmakend onderzoeksrapport getiteld Bloody Harvest. 

​​

Dit rapport werd gepubliceerd door de Canadese mensenrechtenadvocaat David Matas, samen met David Kilgour, een voormalig Canadees parlementslid. Zij startten hun onderzoek nadat een aantal opvallende advertenties waren aangetroffen op websites van Chinese ziekenhuizen. In deze advertenties werd gesteld dat iedereen die dringend een bepaald donororgaan nodig heeft, te allen tijde naar China kan reizen, waar elk gewenst donororgaan binnen 10 dagen tot maximaal 3 weken na aankomst beschikbaar zou zijn.

​

Dit vonden zij uitermate bizar. In Westerse landen loopt de gemiddelde wachttijd voor een donororgaan al snel op tot enkele jaren. In China daarentegen ging het om wachttijden van enkele dagen tot hooguit enkele weken! Bovendien bestond er in China op dat moment geen orgaandonatieprogramma. De vraag was dan ook: waar kwamen deze organen vandaan?

 

Het resultaat van hun onderzoek was ronduit schokkend. Het rapport concludeerde dat de bron van deze donororganen te vinden is binnen het systeem van werkkampen en gevangenissen door heel China, waarbij de grote groep gewetensgevangenen, na medische screening, wordt gebruikt als een levende databank voor donororganen.

 

Matas en Kilgour beschreven precies hoe dit te werk gaat: een patiënt die zich in een kritieke fase bevindt en dringend een donororgaan nodig heeft, kan ingaan op het aanbod vanuit China. Het benodigde geld wordt betaald en men boekt een vlucht naar China. Eenmaal daar aangekomen wordt de medische fiche van de patiënt opgenomen, waarna men op zoek gaat naar een ‘gewetensgevangene’ waarvan de medische gegevens overeenkomen met die van de patiënt. Door het enorme aantal gewetensgevangenen is er altijd wel iemand die in aanmerking komt, en deze persoon wordt vervolgens letterlijk opgeofferd op de operatietafel. Het initiële onderzoek van Matas en Kilgour kwam uit op 41.500 gevallen van mensen die tussen 2000 en 2005 op deze gruwelijke wijze om het leven werden gebracht.

​

OH_Kolgour Matas Rapport.jpg

Mensenrechtenadvocaat David Matas (links op de foto) en voormalig Canadees parlementslid David Kilgour (rechts op de foto) tijdens een persconferentie op 8 mei 2006 in Ottawa, Canada, naar aanleiding van de publicatie van het Bloody Harvest-rapport.

OH organ prices.jpg

Screenshots van websites van Chinese ziekenhuizen die de beschikbaarheid van transplantatieorganen in China tonen, inclusief vitale organen.

Hun aanpak was bijzonder omdat ze geen toegang kregen tot China om officieel onderzoek te doen, dus moesten ze alternatieve methoden hanteren. Hun werkwijze omvatte o.a.:

​

  • Interviews met ex-gevangenen en getuigen: zij spraken met voormalige Falun Gong-beoefenaars die in gevangenissen of werkkampen hadden vastgezeten en rapporteerden over systematische medische onderzoeken zonder medische noodzaak (zoals bloedtesten en orgaanonderzoek).

  • Analyse van telefoongesprekken: ze lieten in het Chinees telefoongesprekken voeren met Chinese ziekenhuizen, waarin artsen bevestigden dat organen van Falun Gong-beoefenaars beschikbaar waren voor transplantatie.

  • Onderzoek naar transplantatiecijfers: het officiële aantal orgaandonoren in China was destijds zeer laag, omdat vrijwillige donatie nauwelijks bestond. Daartegenover stond het extreem hoge aantal uitgevoerde transplantaties. Andere mogelijke bronnen van organen (zoals geëxecuteerde gevangenen) konden de aantallen en wachttijden niet verklaren. Daarom concludeerden ze dat er een verborgen bron van organen moest zijn.

  • Bestuderen van ziekenhuiswebsites en documenten: ze verzamelden bewijs van Chinese ziekenhuizen die extreem korte wachttijden voor vitale organen adverteerden.

Quote...

OH_Matas.jpg

De beschuldigingen en onze bevindingen zijn ronduit schokkend. Voor ons is dit een nieuwe vorm van kwaad die we nog nooit eerder op deze planeet hebben gezien.

David Matas

Mensenrechtenadvocaat

OH Organ Crimes Slide2.jpg

Ethan Gutmann, een Britse onderzoeksjournalist die aanvankelijk erg sceptisch stond tegenover de bevindingen van David Matas en David Kilgour, besloot zijn eigen onderzoek te starten. Hij kwam uiteindelijk tot vrijwel dezelfde conclusie. Na de publicatie van zijn boek The Slaughter over orgaanroof in China, bundelden David Matas, David Kilgour en Ethan Gutmann hun krachten. In 2016 publiceerden zij gezamenlijk een nieuw rapport waaruit bleek dat, in tegenstelling van wat men had gehoopt, deze gruweldaden in Chinese ziekenhuizen sinds het Bloody Harvest-rapport uit 2006 alleen maar verder waren toegenomen!

 

Ze constateerden zelfs een opvallende uitbreiding van het aantal transplantatiecentra door heel China, wat tevens leidde tot geheel nieuwe cijfers die in hun rapport werden gepubliceerd. Het aantal gevallen zou nu liggen tussen de 60.000 en 100.000 … per jaar!

 

Het betreft hierbij voornamelijk gevangengenomen Falun Gong-beoefenaars. Maar ook Tibetanen en zelfs huis-Christenen werden sindsdien slachtoffer van deze gruwelijke praktijk. Recentelijk kwamen daar ook nog eens de Oeigoeren bij, van wie meer dan een miljoen in de provincie Xinjiang worden opgesloten in zogenaamde heropvoedingskampen.

 

Het Europees Parlement nam al in 2013 een resolutie aan, die in 2022 nog eens werd hernieuwd, waarin alle lidstaten worden opgeroepen de nodige stappen te ondernemen om deze gruwelpraktijk te stoppen. Ook de Belgische Senaat stemde in 2020 een soortgelijke resolutie. Heel recent, op 5 mei 2025 keurde het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden unaniem het wetsvoorstel H.R. 1540 goed, ook bekend als de Falun Gong Protection Act. Dit wetsvoorstel vereist visa- en financiële sancties tegen personen die betrokken zijn bij of deze gedwongen orgaanroof bij Falun Gong beoefenaars in China.

 

In Londen werd in 2018 het ‘China Tribunaal’ opgericht om de orgaanroof in China verder te onderzoeken. Dit volkstribunaal werd voorgezeten door Sir Geoffrey Nice KC, die hiermee niet aan zijn proefstuk toe was. Eind jaren ’90 fungeerde hij als hoofdaanklager tijdens het proces tegen Slobodan Milošević bij het Joegoslaviëtribunaal in Den Haag. Het China Tribunaal, bestaande uit zeven onafhankelijke leden, hoorde getuigenverklaringen aan en onderzocht documenten.

​

Op 17 juni 2019 werd het eindvonnis van het China Tribunaal bekendgemaakt. Het tribunaal concludeerde dat gevangengenomen Falun Gong-beoefenaars door de jaren heen in grote aantallen het slachtoffer zijn geworden van deze orgaanroof in China, en dat het zonder twijfel gaat om misdaden tegen de menselijkheid. Hij noemde de orgaanroof in China een van de ergste wreedheden van deze eeuw en benadrukte dat het gruwelijke misdrijf van het gedwongen oogsten van organen in China tot op de dag van vandaag nog steeds voortduurt. (https://chinatribunal.com/)

 

Tijdens het voorlezen van het eindvonnis zei Sir Geoffrey Nice: “Het gaat hier om ‘dokters' die deze mensen hebben vermoord, simpelweg omdat ze vasthouden aan de principes van waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid — in het geval van Falun Gong-beoefenaars — en die hierdoor door de CCP worden gezien als een bedreiging voor de belangen van het totalitaire regime. We leven blijkbaar in een wereld waarin extreme boosaardigheid wordt uitgeoefend door een overheid die, vooralsnog, een land bestuurt met een van de oudste beschavingen uit de geschiedenis van de mensheid, waar we eigenlijk iets van zouden moeten kunnen leren ..."

 

Hij voegde eraan toe: “Duizenden onschuldige mensen zijn op bestelling gedood, waarbij hun lichamen – de fysieke integriteit van hun wezen – werden opengesneden terwijl ze nog in leven waren, zodat hun nieren, levers, harten, longen, hoornvliezen en huid konden worden verwijderd en verhandeld als koopwaar.”

​

Het China Tribunaal concludeerde dat het “buiten redelijke twijfel vaststaat” dat deze aanklacht bewezen is. Sir Geoffrey Nice was in zijn slotwoorden glashelder: “Deze misdaden gaan nog steeds door – dus wie omgaat met de Volksrepubliek China moet dat doen in het volle besef dat men te maken heeft met een criminele staat.”

OH_1 Ethan Gutmann.jpg

Ethan Gutmann concludeerde dat China een systematisch, staats-gecoördineerd programma heeft om politieke gevangenen te gebruiken als “orgaanbron”.  Gutmann’s werk werd geprezen door mensenrechten-organisaties vanwege de schokkende getuigenissen en de roep om verder onderzoek.

EP 13 jan 2008.jpg

Falun Gong-beoefenaars demonstreren in 2008 voor het Europees Parlement in Straatsburg. In 2013, en opnieuw in 2022, nam het Europees Parlement een resolutie aan waarin de orgaanroof bij Falun Gong-beoefenaars in China scherp werd veroordeeld.

SIGROSS_WelshAssemblyEOP1200_edited.jpg

Kilgour, Matas en Gutmann reisden de hele wereld rond om hun bevindingen te delen tijdens hoorzittingen en conferenties.

OH ziekenhuizen 5.jpg

 Hun gezamenlijk rapport uit 2016 gaf aan dat het aantal transplantatiecentra in China sinds het eerste onderzoek in 2006 zelfs nog aanzienlijk was toegenomen.

OH_1 tribunal.jpg

Het China Tribunaal, voorgezeten door Sir Geoffrey Nice KC, heeft internationaal heel wat stof doen opwaaien.

https://chinatribunal.com/

OH_1 Tribunal slide.jpg

Tussen de regels...

WOIPFG: The World Organization to Investigate
the Persecution of Falun Gong

Een van de getuigenissen op het tribunaal kwam van Dr Wang Zhiyuan. de directeur van WOIPFG, een NGO die specifiek werd opgericht om de misdaden van de vervolging van Falun Gong verder te onderzoeken en te documenteren.

 

In de onderstaande video toont Dr Wang hoe hij te werk ging bij het benaderen van artsen en chirurgen in Chinese ziekenhuizen. Velen gaven openlijk toe dat zij Falun Gong-beoefenaars als bron voor transplantatieorganen gebruikten. Uit de gesprekken kwam bovendien naar voren dat deze artsen geen enkele empathie voelden voor de slachtoffers – het resultaat van jarenlange hersenspoeling door de Chinese Communistische Partij.

 

OH_woipfg logo.png
Dr-Wang-Zhiyuan-RGB-2.jpg

Dr Wang Zhiyuan

De eindconclusie van WOIPFG was dan ook dat de dokters en chirurgen die op aangeven van de Chinese overheid deze misdaden plegen, in feite zelf ook slachtoffers zijn van deze gruwelijke praktijk.

 

Al bijna twintig jaar zijn verstreken sinds de publicatie van het oorspronkelijke Bloody Harvest-rapport dat de wereld confronteerde met deze gruwelijke misdaden in China — maar in al die jaren heeft de internationale gemeenschap nauwelijks ingegrepen.

 

Heel wat politici, evenals de reguliere media, zijn door de jaren heen plat op de buik gegaan voor de propagandacampagne van de CCP tegen Falun Gong, waardoor er amper nog wordt bericht over deze gruwelijke mensenrechtenschendingen. Zelfs na de publicatie van het eindverslag van het China Tribunaal in Londen bleef de media, op enkele uitzonderingen na, oorverdovend stil.

Chen Xiaoping
‘The Call of Innocence 純真的呼喚'
Olie op doek - 2005


Hoewel ze overschaduwd wordt door de skyline van Manhattan en door de regen wordt getroffen, toont een jong meisje een overtuiging die haar leeftijd ver te boven gaat. Haar ogen doorboren het grijze landschap en geven een bijna morele intensiteit aan de boodschap op het bord dat ze vasthoudt. Al jarenlang trotseren Falun Gong-beoefenaars de elementen in een wereldwijde campagne om aandacht te vragen voor de marteling en moord op hun medebeoefenaars in China.

Painting 4.jpg

Tussen de regels...

Falun Gong in de media

De reguliere media hebben van bij het begin van de vervolging van Falun Gong een merkwaardige rol gespeeld. Neem als voorbeeld: The New York Times:

​

In augustus 2001, ongeveer een jaar nadat de vervolging van Falun Gong was begonnen, reisde een delegatie van de Times — waaronder de toenmalige uitgever Arthur Sulzberger Jr. — naar Peking voor een ontmoeting met Jiang Zemin, toenmalig partijvoorzitter en tevens architect van de repressie tegen Falun Gong in China. Doel van het bezoek was het verkennen van zakelijke opportuniteiten, waaronder de oprichting van een Chinese editie van de Times. Enkele dagen na die ontmoeting werd de website van de krant plots gedeblokkeerd in China, en bleef vervolgens tien jaar lang vrij toegankelijk voor lezers in China. Maar er lijkt méér op tafel te zijn gelegd: opvallend genoeg publiceerde de New York Times nadien nog uitsluitend artikels over Falun Gong die doorspekt waren met onnauwkeurige en negatief gekleurde karakteriseringen — geheel in lijn met de propaganda van de Chinese Communistische Partij.

 

Een ander opvallend voorbeeld is dat van Didi Kirsten Tatlow, die tussen 2010 en 2017 correspondent was voor de New York Times vanuit Peking. In 2015 startte ze een onderzoek naar de systematische orgaanroof op Falun Gong-beoefenaars in China, nadat ze op concrete aanwijzingen was gestuit. Maar haar redacteurs blokkeerden haar verzoek om het dossier verder uit te diepen. Meer nog: ze maakten denigrerende opmerkingen over Falun Gong. Tatlow raakte zo gedegouteerd door de houding van de redactie, dat ze uiteindelijk besloot de krant te verlaten. In 2019 getuigde ze hierover voor het China Tribunaal in Londen.

(https://chinatribunal.com/wp-content/uploads/2019/06/DidiKirstenTatlow_Submission.pdf)

 

The New York Times kan worden beschouwd als dé referentiekrant bij uitstek, zeker in internationale context. Het is een van de meest invloedrijke kranten ter wereld en heeft meer dan 130 Pulitzerprijzen gewonnen — meer dan eender welke andere krant. Veel andere media (zowel in de VS als daarbuiten) baseren hun berichtgeving op wat de New York Times publiceert. Dat maakt het een uitgesproken ‘agenda-setting’ medium. Maar wanneer het gaat om de berichtgeving over Falun Gong en de vervolging in China — zelfs wanneer het gaat over de grootschalige orgaanroof — slaat ze de bal al jarenlang opvallend mis.

Newspaper true lies V2.jpg
NYT Jiang.jpg

Augustus 2001: Arthur Sulzberger Jr. en andere medewerkers van The New York Times ontmoeten Jiang Zemin, de toenmalige partijleider en architect van de vervolging van Falun Gong in China. Na hun terugkeer uit Peking veranderde de berichtgeving van de krant over Falun Gong en de vervolging ingrijpend en leek deze grotendeels het narratief van de CCP te volgen. Ongeveer een maand later, in september 2001, werd de website van de New York Times in China gedeblokkeerd, waardoor de krant weer toegang kreeg tot de Chinese markt.

Didi Kirsten Tatlow_edited.jpg

Didi Kirsten Tatlow werkte als correspondent voor The New York Times vanuit Peking. Tot haar verbazing merkte ze dat haar eigen redactie haar probeerde te dwarsbomen toen zij in 2015 een reportage voorbereidde over de orgaanroof in China. In haar getuigenis aan het China Tribunaal verklaarde ze dat de NYT-redactie kennelijk van mening was dat degenen die geloven dat gewetensgevangenen in China als bron voor donororganen worden gebruikt, “zich bevinden aan de uiterste rand van belangenbehartiging — met andere woorden: zij zijn irrationeel en onbetrouwbaar.” Uiteindelijk besloot ze om de krant te verlaten in 2017.

De positie die China de afgelopen drie decennia op het wereldtoneel voor zichzelf heeft opgebouwd, speelt hierbij uiteraard ook een doorslaggevende rol. Sinds eind jaren ’80 is China ‘de fabriek van de wereld’ geworden. En daarmee is ook de invloedssfeer van de CCP aanzienlijk toegenomen. In de huidige geopolitieke realiteit lijkt niemand zich nog geroepen te voelen om de confrontatie aan te gaan met het opkomende China — zelfs niet wanneer het gaat om onschuldige Falun Gong-beoefenaars die enkel en alleen worden opgesloten omdat ze mediteren en vasthouden aan de traditionele normen en waarden terwijl ze tegelijkertijd deel uitmaken van een door de Chinese staat georganiseerde levende databank voor transplantatieorganen.

Made in China 2 copy.png
1385274422.jpg.webp

Tussen de regels...

DAFOH (Doctors Against Forced Organ Harvesting)

DAFOH is een internationale organisatie van artsen en medische professionals die zich al sinds 2007 inzetten tegen de gedwongen orgaanroof in China, en al meerdere keren werd genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede.

​

DAFOH POSTER.jpg

In 2024 startte DAFOH een internationale petitie gericht aan de G7+7 (zeven andere landen) om het voortouw te nemen en China te dwingen te stoppen met het gedwongen oogsten van organen van Falun Gong-beoefenaars, Oeigoeren en andere vervolgde groepen.

 

De petitie is voor iedereen toegankelijk en kan online worden ondertekend via de eenvoudige link:

​

https://fohpetition.org

DAFOH.png
Edmund Burke_edited.jpg

De enige manier voor het kwade om te zegevieren is als goede mensen geen actie ondernemen.

Edmund Burke (1729–1797)

Iers-Britse politicus, schrijver en filosoof

De vervolging van Falun Gong

Voorwoord en Inhoud

China’s economische wonderverhaal

bottom of page